EABS feat. Paulina Przybysz

Zdjęcie przedstawia kilku mężczyzn

EABS

Mijająca dekada upłynęła pod znakiem gruntownego odświeżenia sceny jazzowej na całym świecie, czego dowodem są takie ośrodki jak Los Angeles, Nowy Jork, Chicago czy Londyn. Nowe pokolenie muzyków dokonało prawdziwego renesansu gatunku, kolejny raz wyprowadzając go z undergroundu  do głównego nurtu, poszerzając zainteresowanie nim o nowe grupy odbiorców. Ta sama misja przyświeca muzykom wrocławskiego zespołu EABS, który od 2012 roku pracuje nad koncepcją „rekonstrukcji z dekonstrukcji”, redefiniując często klasyki sprzed kilkudziesięciu lat, zderzając je z najnowszymi gatunkami współczesnej muzyki miejskiej, tworząc zupełnie nową jakość i autorskie brzmienie. Możliwe, że wielu powie, że to już nie jest jazz, ale czasami trzeba coś zburzyć, żeby na starych fundamentach stworzyć coś zupełnie nowego.  

Wrocławski obóz muzyków zwierał swe szyki podczas legendarnych wydarzeń Electro-Acoustic Beat Sessions w nieistniejącym już klubie Puzzle (2012-2014). Zapis sesji, będący esencją tych spotkań, można dziś usłyszeć na pierwszym wydawnictwie sygnowanym akronimem EABS – trudno dziś dostępnej, a dawniej rozdawanej za darmo – kasecie „Puzzle Mixtape” [Astigmatic Records, 2016]. Pośród gości tych sesji przewinęli się między innymi MED (Stones Throw),Coultrain, Ben Lamar Gay (International Anthem) czy Jeru The Damaja. Likwidacja klubu była impulsem do dalszego rozwoju, co spowodowało że zespół EABS wyrósł w minionych latach na jeden z ważniejszych głosów polskiego środowiska jazzowego. Choć na debiutancki materiał wydany pod szyldem EABS słuchacze musieli czekać jeszcze blisko trzy lata, to właśnie wtedy wrocławski kolektyw zaczął się oddalać od hip-hopu rozumianego jako gatunek, w którym pierwsze skrzypce gra raper. O unikalności EABS decyduje jednak nie tylko instrumentalna maestria i aktualność ich języka wypowiedzi, ale również hip-hopowa proweniencja oraz społeczno-polityczne zaangażowanie.

W 2017 roku, po świetnie przyjętym przez publiczność i krytyków debiutanckim krążku EABS „Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda)”, poświęconemu mniej znanej twórczości polskiego pianisty, zespół poszedł za ciosem, wydając dwie kolejne płyty winylowe. Czarną, zarejestrowaną na żywo w Katowicach – „Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda) Live at Jazz Club Hipnoza” oraz różową, nagraną na taśmę i wydaną w brytyjskim labelu 22a Music – „Kraksa / Svantetic”, wieńcząc swoje dzieło „tryptykiem Komedowskim”. Zielony, studyjny album, zdobył wiele pozytywnych recenzji w Polsce i za granicą. Był promowany w wielu rozgłośniach radiowych w kraju i na świecie. Promował go m.in. Gilles Peterson (BBC Radio), Thris Tian (Worldwide.fm), Lefto (Radio Brussels), Andrew Jervis (Bandcamp). O płycie pisały takie tytuły jak Polityka, Przekrój, Rzeczpospolita, zespół pojawił się też na okładce pisma Jazz Forum. Doskonałe przyjęcie debiutu spowodowało wyprzedanie całego pierwszego nakładu płyt w półtora miesiąca od premiery.

EABS krótko po premierze debiutanckiej płyty zagrał w tak prestiżowych salach jak Studio S1 im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, w Teatrze Szekspirowskim w Gdańsku, w NFM we Wrocławiu czy sali NOSPR w Katowicach oraz na największych polskich festiwalach jak Woodstock w Kostrzynie nad Odrą, Tauron Nowa Muzyka i OFF Festival w Katowicach, Open’er w Gdyni czy na trasie koncertowej Męskie Granie. Zespół zagrał także na wszystkich najważniejszych festiwalach jazzowych w Polsce: Jazz nad Odrą, Warsaw Summer Jazz Days, Jazz Jamboree, Bielska Zadymka Jazzowa etc. EABS wielokrotnie pojawiał się w UK (w Londynie – Total Refreshment Centre, KOKO, Ronnie Scott’s, oraz wManchesterze, Liverpoolu), wystąpił na XJAZZ w Berlinie, czy na takich festiwalach showcase’owych jak Eurosonic (Groningen), Enjoy Jazz (Manheim) czy The BuSH Festival (Budapeszt). EABS zagrał też kilka koncertów w Chinach (Xiamen, Guangzhou, Shenzhen). Później zespół pojawił się jeszcze takich krajach jak Węgry, Rumunia, Austria czy Czarnogóra.

Mimo tego, że reinterpretacje muzyki Krzysztofa Komedy w wykonaniu EABS były bardzo dalekie od oryginałów, to wiele osób zastanawiało się, jak może zabrzmieć album autorski, który pojawił się w połowie 2018 roku. Zespół tym razem skoncentrował się na mitologii słowiańskiej i demonologii polskiej, zapraszając do współpracy brytyjskiego muzyka Tenderloniousa. Główną inspiracją tego albumu stała się sławna na świecie „słowiańska melancholia”, którą zespół starał się odszukać we własnym DNA. „Slavic Spirits” to próba kontaktu z duchem bezpowrotnie utraconej kultury Słowian żyjących blisko natury, jak i również z ich światem obarczonym pańszczyźniano-poddańczym cierpieniem, które przez niepiśmienność ludu nigdy nie zostanie już dokładnie zbadana, przez co odwołać się do niej można tylko przez język emocji. Dlatego pod wpływem inspiracji rozważaniami wielu muzyków, historyków, dziennikarzy, pisarzy, a nawet psychoterapeutów, bardzo szybko zaczęły powstawać nowe kompozycje, które zespół wydostał z głębi swojego ducha i wyobraźni.

W październiku 2019 roku, po ponad 33 latach, światło dzienne ujrzał archiwalny zapis pierwszego lądowania Sun Ra Arkestra w Polsce. Z okazji premierySun Ra Live in Kalisz 1986, EABS przygotował specjalny koncert związany z tym wydawnictwem. Chwilę później, podczas lockdownu spowodowanego pandemią, dogłębny namysł nad filozofią przybysza z Saturna zaważył o studyjnym nagraniu materiału i ostatecznym kształcie trzeciego albumu EABS „Discipline of Sun Ra”. Wtedy nastąpiły dość poważne zmiany w selekcji utworów i jeszcze ambitniejsze próby rekreacji oryginałów, pchając niektóre kompozycje nie tylko w kierunku hip-hopu (w duchu inspiracji Gil Scott-Heronem czy Davidem Axelrodem), ale też takich gatunków jak juke czy house.  „Nieskończoność w rozumieniu Mr. Ra oznacza tworzenie jazzu przyszłości, ale w taki sposób, by zawierał w sobie przeszłość” – ta sama misja przyświeca muzykom z Polski. Na„Slavic Spirits” zespół tworząc nowe, poszukiwał w dalekiej przeszłości swoich przodków. Jak się okazuje, spotkanie z koncepcjami Mr. Ra nie było przypadkowe. Dzielił się on również podobną filozofią przejścia drogi od ciemności i mroku, aż do słońca i oświecenia. W przypadku, w którym nie będzie już nadziei dla życia na naszej planecie, trzeba szukać chociażby metaforycznej próby eskapizmu… stąd mozolne budowanie statku kosmicznego pod banderą „Polish Space Program”.

Skład zespołu:
Marek Pędziwiatr – instrumenty klawiszowe & wokal
Paweł Stachowiak – gitara basowa
Jakub Kurek – trąbka
Olaf Węgier – saksofon tenorowy
Marcin Rak – perkusja

Dyskografia:
EABS – Puzzle Mixtape [Astigmatic Records, 2016]
EABS – Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda) [Astigmatic Records, 2017]
EABS – Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda) Live At Jazz Club Hipnoza (Katowice) [Astigmatic Records / More Music Agency, 2018]
EABS ft. Tenderlonious – Kraksa / Svantetic [22a Music, 2018]
EABS – Slavic Spirits [Astigmatic Records, 2019]
EABS – Discipline of Sun Ra [Astigmatic Records, 2020]

Nagrody i wyróżnienia:

  1. Nagroda WARTO Gazety Wyborczej 2014
  2. EMOCJE od Radio Wrocław Kultura 2017
  3. Mateusze Trójki w Kategorii Muzyka Rozrywkowa 2017
  4. Wrocławska Nagroda Muzyczna 2017
  5. Nagroda GaMa – najlepszy polski album wg Gazety Magnetofonowej
  6. Nowa Nadzieja – Zespół 2017 – Jazz Forum
  7. Najlepszy Zespół Elektryczny 2017 – Jazz Forum
  8. nominacje do Paszportów Polityki 2017
  9. nominacje do Nocnych Marków 2017 magazynu Aktivist
  10. nominacje do Fryderyków 2017
  11. 30 Kreatywnych Wrocławia 2018
  12. Najlepszy Zespół Elektryczny 2019 – Jazz Forum
  13. Najlepszy Zespół Elektryczny 2019 – Jazz Forum
  14. Nominacje do Paszportów Polityki 2020
  15. Nominacje do Odkrycia Empiku 2020

Paulina Przybysz znana z jest z takich składów i wcieleń jak Sistars, Pinnawela, Rita Pax, Archeo. Urodziła się w 1985 roku, dobrze pamięta lata 90. i mocno szanuje historię muzyki, ale z tym bagażem chętnie nurkuje w nowych brzmieniach.

Dorastała w busie z kolegami z Sistars i siostrą, ale po zawieszeniu działalności zespołu szybko przeszła do nowych wydawnictw, by w 2017 roku powrócić na scenę pod swoim imieniem i nazwiskiem z nagrodzoną Fryderykiem za najlepszy album elektroniczny płytą „Chodź tu”.

Otwartość na muzykę spowodowała, że przez ostatnie lata zaangażowała się w niezliczoną liczbę kolaboracji studyjnych i koncertowych m.in. z takimi artystami i zespołami jak Stanisław Sojka, Tomasz Stańko, Night Marks Electric Trio, Pharoahe Monch, Keyon Harold, Krzysztof Zalewski, Envee, Grubson, Basia Wrońska En2ak, Mr Krime. Ta lista się nie kończy, bo Paulina nie umie odmawiać sobie muzycznych poszukiwań i połączeń.

Przez dwa ostatnie lata odpowiadała, jako dyrektorka artystyczna, za trasę Women’s Voices, gdzie czołowe polskie wokalistki takie jak Kayah, Edyta Bartosiewicz, Brodka, Nosowska, Natalia Przybysz i wiele innych cudownych głosów mogły razem budzić kobiecą energię i świadomość ekologiczną, jak również zasilała z siostrą projekt Zalewski Śpiewa Niemena, dołączyła do zacnego grona składu Culture Revolution, który łączył światowe gwiazdy jazzu i hip-hopu z polskimi muzykami.

W lutym 2020 roku ukazał się jej drugi solowy album „Odwilż” nagrany przy współpracy ze zdolnymi młodymi producentami, po raz pierwszy w historii wydawnictw artystki w całości napisany przez nią w języku polskim przy współpracy z ekipą młodych zdolnych producentów. Królowa dygresji przeplata tematykę społeczną z romantyczną, intymną szczerością wpuszcza do swojego świata znakomitych gości.